Είναι το τρίτο και τελευταίο μέρος της σειράς των αναρτήσεων που αφορά το ταξίδι στο Εδιβούργο (και μου πήρε ενα δίμηνο σχεδόν να γράψω για όλα, αλλά ας όψονται οι απαιτήσεις της σχολής :P)
Το κάστρο ακόμα και εξωτερικά σου φαίνεται υπέροχο και τεράστιο (όντως είναι πολύ μεγάλο). Θέλεις αρκετές ώρες να το γυρίσεις όλο, δυστυχώς εμείς λόγω έλλειψης χρόνου δεν προλάβαμε να το γυρίσουμε. Υποσχεθήκαμε όμως να ξαναγυρίσουμε!
Το κάστρο εξωτερικά κοσμεί το οικόσημο του Βασιλιά και 2 αγάλματα στρατιώτων.
(Οι τηλεφωνικοί θάλαμοι βρίσκονται μέσα στο κάστρο, και μπορεί να μην έχουν σχέση με την αφήγηση αλλά είναι ωραίοι :P)
Αφού πληρώσαμε εισητήριο 10 λίρες (και δεν έχει και φοιτητικό) πήραμε το χάρτη που μας έδωσαν και κατευθυνθήκαμε προς τα μέσα.
Φυσικά και το κάστρο ήταν γεμάτο κόσμο...
Η θέα από εκεί πάνω ήταν τρομερή, το μάτι σου έφτανε μέχρι τον ατλαντικό και το Εδιβούργο ακόμα κι από τόσο ψηλά ήταν πανέμορφο (φυσικά επειδή ήμασταν τόσο ψηλά είχαμε παγώσει κιόλας, αλλά άξιζε ο κόπος)
Κάθε κάστρο που σέβεται τον εαυτό του (:P) έχει τα κανόνια του
Τα διάφορα κτίρια μέσα στο κάστρο ήταν κι από κάτι διαφορετικό ( το δωμάτιο του βασιλιά, φυλακές, μουσείο, καφετέρια κτλ κτλ)
Φυσικά ακόμα κι εδώ αυτό που σου τραβούσε το βλέμα ήταν η αρμονία της αρχιτεκτονικής που έβλεπες σε όλα τα κτίρια.
Φυσικά και πήγαμε στο Μουσείο Πολέμου που βρίσκεται μέσα στο κάστρο και περιλαμβάνει μια σειρά από πίνακες, παράσημα, όπλα, στολες, πράγματα και άλλα.
Ορισμένα από τα εκθέματα του είναι πολύ τρομακτικά (τουλάχιστον εμένα μου δημιούργησαν ένα αίσθημα τρόμου).
Η φωτογράφιση εκθεμάτων επιτρέπεται, οπότε βγάλαμε αρκέτες φωτογραφίες. Φυσικά είναι αδύνατον να τις αναρτήσω όλες, οπότε βάζω μερικές από αυτές.
Μίλησα για την αρχιτεκτονική και τη θέα ε??
Κάτω ακριβως από το κάστρο υπάρχει ένα νεκροταφείο, νομίζω στρατιωτικό, αλλά δε θυμαμαι περισσότερες λεπτομέριες :(
Η θέα από διάφορες μεριές...
Αυτή είναι η είσοδος μιας εκκλησίας, που περιέχει κάποιους τάφους ιπποτών και πολλά βιβλία με τα ονόματα των ιπποτών ανά τους αιώνες. Απαγορεύεται να βγάλεις φωτογραφίες μέσα και υπάρχουν αρκετοί φύλακες που φροντίζουν να τηρείται αυτός ο κανόνας.
Παρακάτω είναι ο ξεναγός, ντυμένος με παραδοσιακή σκωτζέζικη φορεσιά (δε μοιάζει με κέρινο ομοίωμα?) Ένας άνθρωπος με αρκετό χιούμορ (γενικότερα οι Σκωτσέζοι έχουν πολύ και καλό χιούμορ, καμία σχέση με τους Άγγλους...)
Όταν το βγάζαμε φωτογραφία μας κοίταξε, χαμογέλασε και φώναξε " What is wrong with you people? You are stealing my soul!"
Φυσικά όλοι γελάσαμε :P
Αυτό το δωμάτιο είναι το δωμάτιο του βασιλιά (με το μικρόοο και διακριτικό τζάκι :Ρ)
Επίσης το δωμάτιο του βασιλιά ειναι γεμάτο με σπαθιά.
Το ρολόι του κάστρου. Μπορείς να ανέβεις μέχρι την κορυφή, δυστυχώς εμείς δεν είχαμε χρόνο να το κάνουμε.
Επίσης ένα μέρος που αξίζει να επισκεφτείς είναι οι υπόγειες φυλακές ακριβώς δίπλα στο δωμάτιο του βασιλιά (εμείς δοκιμάσαμε να κατέβουμε αλλά λίγο η απότομη σκάλα, λίγο μια κλειστοφοβία που μας προκαλούσε το μέρος βγήκαμε από το χώρο όσο πιο γρήγορα γίνοταν)
Έπρεπε να αφήσουμε το κάστρο γιατί σε περίπου μια ώρα έφευγε το τραίνο μας κι έπρεπε να το προλάβουμε.
Τριγύρω στον εξωτερικό χώρο του κάστρου επίσης υπάρχουν όμορφα κτίρια, όπως φαίνεται στηνεπόμενη φωτογραφία
Αναγκαστήκαμε να περπατήσουμε κάποια απόσταση μέχρι να βγούμε κάπου κεντρικά για να πάρουμε ταξί.Φυσικά και δεν γκρινιάξαμε, μιας και αυτή η διαδρομή άξιζε...
Πέσαμε πάνω και σε ένα ακόμα whiskey shop, που εκτός των άλλων είχε και μπαρ-καφετέρια.
Μπήκαμε μέσα, για να αγοράσουμε κάποιο αναμνηστικό, δυστυχώς το μαγαζί με τα ουίσκι ήταν κλειστό.
Είχαμε την ευκαιρία όμως να φωτογραφήσουμε τον κέρινο κύριο που φαίνεται παρακάτω.
Επίσης, καθώς προχωρούσαμε πετύχαμε και την κεντρική εκκλησία του Εδιβούργου.
Λίγο αργότερα, βρήκαμε ταξί, πήγαμε στο σταθμό, επιβιβαστήκαμε στο τρένο και με το που ξεκίνησε, έπιασε μια τέλεια χιονοθύελλα που σε συνδιασμό με τα σκωτσέζικα τοπία γινόταν ακόμα πιο τέλεια (:Ρ)
Προσπάθησα να φωτογραφίσω έξω αλλά λόγω αντανάκλασης βγήκε η παρακάτω φωτογραφία που πρέπει να παραδεχτείτε πως έχει κάτι το καλλιτεχνικο :Ρ
Ελπίζω σύντομα να ξαναπάω!
